Hitzak

Kategoria: Bristol (2024)

2024ko ekainaren 11tik 18ra bitartean egindako bidaiaren kronikak.

  • Bristol: lehenengo eguna

    2024ko ekainaren 11
    Pilatutako autoak kale batean, arratsaldean, zubi batetik ikusita. Aldamenetan zuhaitz batzuk daude, eta zerua guztiz lainotuta dago, euria egitera balihoa bezala.
    Old Market biribilgunearen ingurua, arratsaldeko puntako orduan.

    Arratsaldean iritsi ginen Ingalaterra hegoaldeko hirira. Aireportua txikia da, eta kanpoaldean Bristolgo Temple Meads tren-geltokira doan autobusa hartu daiteke. Gure hotela ez zegoen tren geltokitik oso urruti, eta bien artean supermerkatu txiki bat zegoen izugarri eskertzen genuena.

    Hasieran arazoren bat izan genuen erreserbarekin, ez baizen agertzen hoteleko erreserba-sisteman. Baina arazoa konpondu eta gero, trasteak logelan utzi eta turismo bulegoaren bila abiatu ginen.

    Tren-geltokiaren eta hotelaren artean ez zegoen trafikorik, baina erdigunera joateko errepide nagusi bat igaro behar genuen.

    Bagenekien gutxi gorabehera turismo bulegoa non egon beharko litzatekeen, baina ez zegoen topatzeko modurik; antza denez, Bristolek ez du turismo bulegorik. Unibertsitateari esker ikasle ugari dituen hiria da, baina atzerriko turismoak ez du garrantzi handirik.

    Saltokigune dekadente batean gora eta behera ibili ginen, gero dendez jositako kaleetan, baina ia guztia itxita zegoen. Uste dut inpresio honek nire bidaia-lagunen iritzian hasiera-hasieratik izan zuela eragina — ez zuten hiria gogoko.

    Kaia, aurrealde gorria duen biltokia (egun museoa dena), lau garabi gris, eta bi atoiontzi zahar uretan. Zerua lainotuta dago.
    M shed museoa
    Karabela itsasontzi zahar baten erreprodukzioa, itsasadarrean. Atzealdean eraikin moderno batzuek daude, adreiluzkoak batzuk, egurrezkoak besteak, ez oso altuak. Zerua lainotuta dago.
    Matthew karabela

    Kai aldera jo genuen, eta afaltzeko italiar jatetxe bat aukeratu genuen, zerbitzariak behin eta berriro ea guztia ondo dagoen galdetzen duen horietakoa. Gau hartan Hizkuntza Eskolako emaitzak argitaratu ziren, eta batzuen gaua besteena baino gozoagoa izan zen.

  • Bristol: bigarren eguna

    2024ko ekainaren 12a
    Erromatar garaietako bainuak (aire zabaleko igeritokia ikusten da), zutabe eta eskultura klasikoekin. Bisitariak ere ikusten dira bai beheko zein goiko solairuan.
    Bath

    Bath herrira joan ginen, trenez. Tren zerbitzu ugari dago, eta bizkorrena aukeratuz gero, hiru geraleku baino ez daude Bristol eta Bathen artean.

    Lehenik eta behin, erromatar garaiko termak eta bere inguruan sortutako museoa bisitatu genituen. Lehenengo orduan joan arren, jendez gainezka zegoen. Bisitari-talde asko zegoen, eta apur bat desatsegina zen: ikasle britainiarrak, turista asiarrak…

    Antzinako txanponak erakusketa batean. Errege edo agintari baten erretratuak dituzte.
    Igeritokian topatutako txanponak

    Kaleren bat edo beste ikusi ondoren autobus turistikoan eseri ginen; sekulako adar jotzea izan zen: denbora gehiago ematen zuen geldirik martxan baino. Kanal bazterretik ere ibili ginen, eta Pret batean bazkaldu genuen.

    Ibaiaren ondoan eraikin zahar eta ikusgarria, eta arkupedun zubia. Ontzi bat ere ikusgai ibaiaren ertzean. Zeruan laino batzuk ageri dira, baina ostarteak ere bai.
    Bath

    Ez zuen batere berorik egiten; euririk ere ez, zorionez.

    Bristoelra itzuli eta pub irlandar batean afaldu genuen. Kirola ikusteko pantaila handiak zituen.

    Lehenago esan bezala, Bristol ikasle-hiria da; agian ekaina izateagatik (eskolak amaituta), ez zen jende askorik ikusten.

  • Bristol: hirugarren eguna

    2024ko ekainaren 13a
    Stonehengeko harri megalitikoak landa berde batean. Ikusle talde handi bat ageri da atzealdean, ilaran edo prozesio moduan, egiturari buelta emateko zain. Zerua lainotuta dago.
    Stonehenge

    Stonehenge monumentu megalitikoa ikustera joan ginen. Trenez abiatu ginen, ondoren autobusa hartu, eta bertan eman genuen goiza.

    Autobusaren geralekutik monumentura oinez joan daiteke edo “barruko” autobus bati itxaron dakioke. Euririk egiten ez badu oinez joatea ez da ideia txarra.

    Egiturari buelta bat eman. Harreragunera itzuli. Bertan erakusketa bat daukate, eta mugikorrean audiogida bat instalatu daiteke. Ikasleentzat ere jarduerak dituzte.

    Stonehengetik gertuen dagoen herrira bueltatzeko, hots, Salisburyra, autobusak orduro zirenez, museoko kafetegian bazkaldu genuen. Inguruko turista tranparik garrantzitsuena da, eta jende asko dago; bertatik atera eta ez dago ia inor.

    Katedral erraldoi bat egun goibel batean. Inguruko lorategian egurrezko egitura bat dago, artelan bat omen dena (zarama pila bat dirudi).
    Sailsburyko katedrala
    Katedralaren barrualdea errepresentatzen duen miniatura, katedralaren arkitektura ikus daiteke, aldarea, eta apaizak irudikatzen dituzten figuratxo txikiak.
    Katedralaren miniatura bat

    Arratsaldean Salisbury ikusi genuen, katedrala batez ere.

    Euria egin zigun, baita hotza ere. Eguzki gutxi. Hori dela eta, Primarken bospasei kamiseta erosi nituen (bi jartzen nituen egunero + sudadera + jaka). Eskularruei ere ez nieke muzin egingo.

    Afaria Bristoleko kai aldean izan zen. Pizza eta browniea. Gaur jende gehiago zegoen.

  • Bristol: laugarren eguna

    2024ko ekainaren 14a
    Esekitako zubi baten argazkia. Zubiaren beste aldean parke bat dago. Zeruan hodei grisak dira nagusi.
    Clifton esekitako zubia

    Laugarren eguna Bristolen bertan eman genuen. Goizean autobusa hartu eta Clifton zubi eseki ezaguna ikustera gerturatu ginen, Avon arroilaren gainean. Handik apurka-apurka erdialdera itzuli ginen. Noizbehinka euria egiten zuen. Zaparrada handi batek katedralean harrapatu gintuen.

    Muino baten gainean etxe lerro bat, bakoitzak kolore ezberdineko fatxada duela. Zerua garbi dago, kaio batzuk baino ez dira ikusten.
    Portu inguruko antzinako garabia, itsasertzean. Ez da oso altua, grises margotuta dago, eta besoa ez da zuzena, konkortua baizik. Zerua lainotuta dago, urdingune batzuekin.
    Garabia
    Arkitektura gotikoan eraikitako katedral baten argazkia, kaletik eginda. Inguruko lorategian jendea dabil. Zeruan hodeiak eta urdinguneak daude.
    Bristoleko katedralaren barruko ikuspegia. Klaustro inguruko zutabe sendoak eta koloreztatutako beira-leihoak ikusten dira.

    Hotelean bertan bazkaldu genuen, eta afaria ere bertan izan zen. Bidaia osoan izan genuen afari txarrena izan zen, hotz egiten zuelako eta janaria ez zelako oso ona.

    Bristol agortutzat eman zuten nire bidaia-kideek (lehenengo egunetik emana zutela esango nuke).

  • Bristol: bosgarren eguna

    2024ko ekainaren 15a
    Dendez jositako kale estu bat. Bihurgunea egiten du, eta kristalez estalita dago.

    Galesen eman genuen eguna, Cardiff hiriburuan hain zuzen ere. Trenez joan ginen, beti bezala. Erdigunea jendez gainezka zegoen, ziur asko asteburua zelako. Bizitasun handiko ingurua, zalantzarik gabe. Erdigunea autoei itxita egoteak ere asko lagunduko duela suposatzen dut.

    Tren geltokitik gaztelura abiatu ginen, oraindik eguzkia egiten zuelarik. Gaztelua, baina, itxita zegoen ospakizunen bat tarteko. Denda baino ezin izan genuen ikusi.

    Alexandra lorategira mugitu ginen orduan. Han AEBko marine batzuk ikusi genituen kanoi bat jasotzen — badirudi omenaldiren bat egin zutela.

    Tea askaltzeko lokal baten barruko ikuspegia. Aurreko planoan arrosak eta kandela dituen egurrezko mahai bat ikusten da, eta atzeko planoan mahai gehiago, larruzko besaulkiak, eta hormak, zeinak egurrez eta margotutako paperez estaliak dauden.

    Zonalde komertzialean murgildu ginen segidan. Kale askok estalkia dute, eta galeria batzuk sortzen dira. Oso bitxiak dira, eta merezi du bisitatzea. Galeria horietako batean zegoen Barker tea house-en bazkaldu genuen ogitartekoren bat.

    Arratsaldean eguraldiak okerrera egin zuen, eta Bristolera itzuli ginen berandu baino lehen. Erreka ondoan zegoen jatetxe italiar batean afaldu genuen, jendez gainezka zegoen, eta zarata burrunbatsua zegoen.